Onderzoek: belastingontwijking in DeFi leidt tot verborgen kredietrisico's

Een academisch onderzoek toont aan dat beleggers een belastingstrategie gebruiken die risico's voor ganse geleende pools met zich meebrengt. Door cryptovaluta als onderpand in te zetten en daar tegen stablecoins op te lenen, uitstellen zij winstbelastingen maar laten zij gevaarlijke schuldposities achter.

Het 'koop, leen, erven'-scenario

De strategie werkt als volgt: een belegger koopt bijvoorbeeld ethereum voor duizend dollar, ziet de waarde stijgen naar vier duizend dollar, maar wil geen winstbelasting betalen. In plaats van te verkopen, zet hij de volle ethereum in als onderpand bij een geleningprotocol en leent duizend dollar in stablecoin. Het geld kan worden uitgegeven, maar de belegger behoudt blootstelling aan toekomstige prijsstijgingen.

Het probleem ontstaat wanneer ethereum in waarde daalt. Een terugval naar twee duizend dollar verdubbelt de schuld-onderpandverhouding, wat liquidatie kan triggeren. Ondertussen wacht de belegger liever op betere belastingvoorwaarden voordat hij posities sluit—wat de pool blootstelt aan onopgeloste schulden.

Wetwijziging als testcase

Onderzoekers van de Universiteit van Texas en Nationale Universiteit van Singapore bestudeerden dit gedrag op Venus, een geleningprotocol op BNB Smart Chain. Zij gebruikten de Amerikaanse Infrastructure-wet van november 2021—die strengere rapportage van cryptotransacties voorschreef—als natuurlijk experiment.

Na de wetwijziging handelden waarschijnlijk Amerikaanse gebruikers 24,5 procent minder met hun cryptobezittingen. Gebruikers met stablecoins-schulden vertoonden nog eens 23 procent minder activiteit. Dat patroon versterkte rond belastingdeadlines en verzwakte nadat beleggingen de status voor lagere belastingtarieven bereikten.

De verborgen kosten

De onderzoekers schatten dat Amerikaanse beleggers gemiddeld ruim 3.300 dollar aan belastingen per jaar uitstelden—zo'n 17 procent van hun handelsportefeuille.

Wanneer automatische contracten geen liquidatie kunnen uitvoeren, vallen schulden terug op reservefondsen, tokenhouders en spaarders—iedereen die geld in de pool heeft gestort. De studie toonde aan dat een toename van belastinggeïnduceerde inactiviteit gelinkt was aan 11 procent meer wanbetalende rekeningen en 39 procent meer wanbetalende schulden.

Smart contracts zien onderpandprijzen en schuldsaldi, maar niet de aankooprijs of belastingmotieven van beleggers. Twee identieke posities kunnen dus zeer uiteenlopend risico vormen.