Studie Bank of Italië: stablecoins niet per se goedkoper voor geldoverdrachten

Een onderzoek van de Bank of Italië stelt vraagtekens bij de belofte dat stablecoins internationale geldoverdrachten drastisch vergoedigen. De centrale bank testte 200 USDC-transacties via tien verschillende internationale routes en ontdekte dat de totale kosten varieerden van 0,3% tot bijna 9% van het verzonden bedrag.

De werkelijke kostenfactoren

De blockchain-transactiekosten bleken maar een fractie van de totale uitgaven. De echte uitgavenpost komt uit wisselkosten, valutamarges en lokale bankgeburen. Hoewel het versturen van USDC over de blockchain slechts enkele centen kost, vallen de echte uitgaven vooral buiten het blockchain-netwerk zelf.

Van theorie naar praktijk

De onderzoeksroutes liepen van Italië naar onder meer Argentinië, Brazilië, Zuid-Afrika, de Verenigde Arabische Emiraten en Japan. De verzendtijden liepen uiteen van twintig minuten tot twee werkdagen, afhankelijk van lokale betaalsystemen.

De kern van het probleem: geldoverdrachten gaan van bankrekening naar bankrekening, niet van wallet naar wallet. Stablecoins winnen alleen écht terrein als beide partijen cryptovaluta willen houden of ermee kunnen betalen. In de praktijk moet geld vrijwel altijd terug naar lokale valuta voor dagelijkse uitgaven.

Tussenhandelaren blijven

In plaats van tussenpersonen uit te schakelen, vervangt het stablecoin-systeem correspondentbanken door ruilplatformen en betalingsproviders. Elke conversie tussen fiat en crypto brengt weer nieuwe kosten en marges mee.

De Bank of Italië erkent dat stablecoins voordelen hebben in specifieke situaties en sneller afwikkelen dan traditionele systemen. Maar die voordelen vertalen zich nog niet in structureel lagere kosten voor gebruikers. De studie wijst erop dat volledige regulering en integratie met instant-betaalsystemen de conversiekosten in de toekomst kunnen drukken.