
Amsterdam dringt aan op medicijnen tegen crackverslaving
Amsterdam roept het kabinet op om medicijnbehandelingen voor crackverslaafden mogelijk te maken. Wethouder Alexander Scholtes stelt dat dit tegen een groot probleem in de hoofdstad aanloopt en vraagt urgente actie.
Geen behandeling beschikbaar
Het kernprobleem is helder: verslavingszorg in Amsterdam kan momenteel geen medicijnbehandelingen bieden aan crackgebruikers. Dit beperkt de hulpmogelijkheden aanzienlijk. Het probleem speelt niet alleen in Amsterdam, maar ook in andere Nederlandse steden.
Medicijn in onderzoeksfase
Een bestaand geneesmiddel biedt perspectief. Het langwerkende ADHD-middel dexamfetamine kan volgens onderzoek de drang naar cocaïne verminderen. Het onderzoek is zover gevorderd dat testen op een geselecteerde groep gebruikers kunnen plaatsvinden. Dit zou de volgende stap richting breder gebruik zijn.
Toch loopt het onderzoek vast. De inspectie heeft het stopgezet omdat de fabrikant niet aan alle eisen voldeed. De productie hervat waarschijnlijk pas midden volgend jaar.
Tijdelijke oplossing gevraagd
Scholtes wil dat de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd vooruitlopend op officiële richtlijnen toestemming geeft om het verwante, kortwerkende middel lisdexamfetamine in te zetten. Dit medicijn is al op de markt beschikbaar.
Bovendien pleit hij voor hervatting van het dexamfetamine-onderzoek. Hij vraagt de minister van VWS om met onderzoekers te bespreken hoe dit kan.
Omvang van het probleem
Van de ongeveer 28.000 crackgebruikers in Nederland woont een aanzienlijk deel in Amsterdam. De verslaving veroorzaakt intense, korte roes gevolgd door neerslachtigheid, wat gebruikers in een dagelijkse creatief-cyclus trekt. Dit leidt tot baanverlies, dakloosheid en straatoverlast. Circa 13.000 mensen leven op straat in Amsterdam, waarvan een groeiend deel verslaafd is.


