
Rohingya-vluchtelingen hopen op uitspraak ICJ tegen Myanmar
Het Internationaal Gerechtshof doet donderdag uitspraak in een zaak die Gambia tegen Myanmar heeft aangespannen wegens vermeende genocide tegen de Rohingya. Voor meer dan 1,2 miljoen vluchtelingen in Bangladesch is de uitkomst van symbolisch belang – hoewel een veroordeling hun onmiddellijke terugkeer niet garandeert.
Negen jaar in het kamp
Dil Hossain en zijn vrouw Alinnesa vluchtten in 2017 met hun pasgeboren dochter Ishara voor militaire operaties in Myanmars Rakhine-staat. Dils ouders en andere familieleden werden gedood. Nu, bijna negen jaar later, groeit Ishara op in een vluchtelingenkamp in Cox's Bazar. Haar ouders leven van internationale hulp, die sterk is afgenomen.
"We renden door modder, heuvels en water met de baby aan ons vast," herinnert Alinnesa zich. "We hebben ons leven, onze eigendommen en onze mensen verloren. De vluchtelingenleven die we hier leiden heeft geen toekomst."
Wat betekent gerechtigheid?
De zaak concentreert zich op "zuiveringsoperaties" die in 2016 begonnen en in augustus 2017 escaleerden. Rohingya-leiders zien het vooral als erkenning van identiteit en mensenrechten. Mohammad Zubair, voorzitter van de Arakan Rohingya Society for Peace and Human Rights, stelt dat erkende genocide hun terugkeer met waardigheid en rechten kan faciliteren.
Activist Nay San Lwin waarschuwt dat echte gerechtigheid meer vereist dan alleen een rechtsterugspraak: burgerrechten, terugkeer naar originele dorpen en gelijke behandeling.
Complexe werkelijkheid
Self een uitspraak tegen Myanmar garandeert geen veilige terugkeer. De burgeroorlog in Rakhine-staat heeft de machtsverhoudingen verschoven. Het Arakan-leger controleert nu vrijwel heel de regio. De betrekkingen tussen Rohingya-groepen en dit leger zijn beschadigd.
Deskundigen waarschuwen dat de drempel voor het bewijzen van genocide hoog ligt. Myanmar stelt dat de operaties contra-insurgencie waren. Een ongunstige uitspraak zou genocide-ontkenning kunnen versterken.


